Ergometrie

Ergometrie

Er wordt gekeken hoe mijn hart functioneert tijdens inspanning. De spiegel tegenover mij is niet bepaald bevorderlijk voor mijn humeur. Hoe kunnen ze nou precies recht tegenover de hometrainer fiets een spiegel plaatsen? Ik voel me naar. Niet alleen omdat het fietsen vermoeiend is of omdat ik mezelf zie puffen met al die snoeren om me heen en met een masker op, wat er echt niet uit ziet. Ook omdat het lastig is om mijn snelheid tussen de bepaalde waardes te houden.

Of ik fiets te hard, of ik fiets te langzaam. Ik kan me moeilijk concentreren op mijn snelheidsmeter. Er wordt om de zoveel minuten een buisje bloed uit mijn infuus getapt. Ja, ik kreeg weer dat o-zo-fijne infuus in mijn armslagader, in mijn pols. Wat een hel. Ik zag er al dagen tegen op, want ik wist dat het een hel zou worden.

De vorige keer, toen ik in het ziekenhuis lag en net wist dat ik forse longembolie├źn had in beide longen, heeft uiteindelijk de anesthesist het voor elkaar gekregen, na vele pogingen en verdovingen. Dat was een hel.

Toch gaf ik met goede moed mijn polsen. Lag ik weer, met mijn polsen die dienden als speldenkussens. Het liefst had ik alles bij elkaar geschreeuwd en was ik hard weggerend. Maar dit moest nou eenmaal gebeuren. Ik overleefde het wel, zei ik tegen mijzelf. Dit moest.

Gelukkig lukte het de tweede persoon na een aantal keren proberen. Wat een opluchting. Toen mocht ik gaan fietsen. Maar ik voelde me zwaar, leeg, zwak, misselijk, bij voorbaat al vermoeid, echt niet in staat om hard te gaan fietsen, eerder in staat om hard te gaan janken.

De uitslag van de ergometrie vond de longarts boven verwachting goed. Mooi. Ik had ook echt alles gegeven op die stomme fiets.