Druppels

We liggen in het kleine zwembad buiten. Nou ja, liggen… dobberen, hangen, zweven, chillen, hoe je het ook wilt noemen. De omgeving is prachtig: veel groen, gras, bomen, struiken, een groot meer, drie bubbelbaden op een rij, veel ligstoelen. Jammer dat het weer vandaag niet heel denderend is, zonder kleren aan in de buitenlucht liggen is niet heel aangenaam. De temperatuur van dit water is namelijk wel heel erg aangenaam. Het is heerlijk warm. Er zijn meerdere mensen om ons heen, ook in ditzelfde bad, maar dat stoort niet. Voor mijn gevoel zit ik alleen in dit heerlijke water. En ik kan hier gemakkelijk uren in blijven liggen.

Ik kijk naar het wateroppervlak. Er verschijnen allemaal kringen in het water. Het begint zachtjes te regenen. Overal kringen. Ik volg de druppels van de regen in het water. Het klinkt misschien gek, maar het ziet er mooi uit. Op het moment dat een druppel het water nadert verandert het in een soort van plusteken, globaal gezien lijken het bijna sterren. De druppels veranderen in kringen op het water, die kringen worden steeds groter, tot ze verdwijnen en dat effect ziet er mooi uit. Ik kijk opzij, het regent zachtjes. Ik voel de regen niet eens. Ik kijk naar het water, overal kringen, overal druppels. Dit werkt hypnotiserend.

Ik zak iets onderuit. Op ooghoogte zie ik dat de druppels weerkaatsen, zodra ze het wateroppervlak raken, alsof ze weer omhoog springen. Wat is dit lekker, in het water, in dit water. Ik ben alleen met mijn hakken en mijn achterhoofd verbonden met de aarde. Ik heb mijn hakken tegen de vloer en mijn hoofd tegen de rand van het zwembad. Voor de rest drijf ik als het ware. Mmm. Als ik mijn achterhoofd verder laat ondersteunen en als ik omhoog kijk, zie ik de druppels van boven op me af komen. Ze dwarrelen heel langzaam van het dak. Het zijn grote druppels, veel dikker dan normale regendruppels. Ik volg de druppels die naar beneden vallen. Wauw. Het ziet er bijzonder uit. Zulke dikke druppels heb ik nog nooit gezien. Het lijkt wel nep.

Het worden steeds meer druppels, ze vallen steeds iets sneller en ze worden steeds kleiner. Ik kijk weer naar het wateroppervlak voor me en ik zie veel meer kringen die sneller vervagen. Het gaat harder regenen. Wat een druppels. Nog steeds ziet het er mooi uit, maar het is niet meer te volgen. Hé, af en toe een luchtbel. Er komen meer luchtbellen bij. Die druppels vormen zich tot halve rondjes. Volgens mij ben ik echt onder hypnose. Het enige waar ik op dit moment nog aan denk… zijn druppels.