Samenwonen

Wat gaat de tijd toch snel. Richard en ik wonen nu ruim een jaar samen, volgende week zestien maandjes, om precies te zijn.

Dat we elke dag bij elkaar zijn, dat vind ik nog steeds erg fijn. Oké, niet elke dag. De ene dag voelt het bijzonder, de andere dag als heel gewoon en weer een ander moment is het juist vervelend. Ja, wij hebben ook zo onze irritaties.

Als hij bijvoorbeeld voor negen euro aan toetjes koopt. Het goedkope pak vla was ook goed geweest. Of toen hij mijn nieuwe, witte broek bij de andere spijkerbroeken had uitgewassen. Nu niet meer wit dus. Andersom heeft hij dat ook bij mij. Hij ergert zich vooral aan mijn haren.

Af en toe heb je zo van die dingen waaraan je je kunt irriteren, maar dat is ook prima. Dat mag ook. Verder gaat het samenwonen ons goed af. Ik ben blij dat we al zolang samenwonen.

Alleen elke dag weer bedenken wat we gaan eten, wat een ellende. Elke dag weer wat verzinnen. Na een half jaar wisten we al niet meer wat we moesten gaan eten.

Het koken zelf, dat is geen probleem en gelukkig doet hij best veel in het huishouden. Ik hoef er niet eens om te vragen of om te zeuren. Nog niet. Nee, het is juist eerder andersom.

Hij is heel netjes en geordend, hij is bijna een pietje-precies-type. Ik neig dan meer naar een rommelkont-type. Nee, zo erg is het niet, hoor. Ik ken mensen die slordiger zijn.

Wij vullen elkaar in ieder geval goed aan en we hebben het leuk. Ik vind het leuk om iedere dag samen te zijn. Die kleine dingen als samen tv kijken en samen eten. Zelfs het samen afwassen vind ik leuk, even een ‘quality time’ momentje.

Maar wat zullen we vanavond eens gaan eten?